• In 1959 organiseerden christelijke studenten de eerste Appelweek. Er waren lezingen over allerlei maatschappelijk en wetenschappelijk relevante onderwerpen, gericht op niet-christelijke medestudenten maar met een duidelijke focus op identiteit.

    Uit de Appelweek 1959 ontstond een half jaar later de eerste Ichthusbeweging. Later zou deze beweging een Ichthus studentenvereniging worden.

    Nu, 50 jaar na de eerste Appelweek, telt Ichthus:

    • 11 aangesloten studentenverenigingen,
    • ca. 700 leden,
    • 1 landelijke vereniging.

    Ichthus Utrecht – 49 jaar geschiedenis

    “Wat is, was er reeds lang, en wat zijn zal, is reeds lang geweest”, schreef de schrijver van Prediker. Dit geldt ook zeker voor Ichthus. Voor de wortels van Ichthus moeten we teruggaan naar 1958. In dat jaar waren er een aantal studenten die aangesloten waren bij Youth for Christ. Enkele van hen, ongeveer zes in aantal, volgden colleges bij prof. Hoekendijk, hoogleraar aan de theologische faculteit te Utrecht. Hij wist de studenten er toe te bewegen om eens aan evangelisatie onder studenten te gaan denken, aangezien er op dat moment bij Youth for Christ bijna niet aan evangelisatie onder studenten werd gedaan. De laatste grote studentenactie onder Utrechtse studenten had voor de Tweede Wereldoorlog plaatsgevonden door de NCSV, de Nederlandse Christelijke Studenten Vereniging.

    Appèlweek

    De Youth for Christ-studenten, namen contact op met de studentenpredikanten van de NCSV en met SSR. Ze vormden samen een werkgroep die een jaar lang is bezig geweest met de voorbereidingen van een evangelisatieactie, de Appèlweek genaamd. De Appèlweek vond plaats in het najaar van 1959. De week bestond uit vier avondbijeenkomsten in Tivoli met o.a. een Engelse gastspreker, want de gedachte was: wat je van ver haalt, dat moet wel een publiekstrekker zijn. Men dacht zelfs nog aan het uitnodigen van Prins Bernhard. Deze stond ’slechts’ bovenaan op de lijst van het aanbevelingscomité. Tijdens zo’n avond in de Appèlweek sprak voor de pauze een hoogleraar over zijn vakgebied en wat het evangelie daarover te zeggen had en na de pauze een vaste spreker over het leven, werk en de betekenis van Jezus Christus. De week riep respons op. Zo waren er ondertussen ook contacten gelegd met andere christelijke studenten. De vraag was nu: hoe nu als christelijke evangeliserende actiebeweging verder? De werkgroep zocht ondertussen als Evangelische Studentenactie eerst naar een naam. De rest van het jaar is de ESA onder de naam ‘Ichthus’ verder gegaan. Ichthus, wat ‘vis’ betekent, was een oudchristelijk symbool, waarvan de beginletters een geloofsbelijdenis vormen: Jezus Christus, Zoon van God, Redder. De vis werd afgebeeld met een open staart, dat moest duiden op de open houding die je als Christenstudent naar je medestudent moet hebben.